Αργυρίου Αστέριος
Γεννήθηκε τὸ 1935 στὸ Μεγάλο Μοναστήρι Λαρίσης. Τρόφιμος τῶν Παιδοπόλεων (1948-1956) Λάρισας, Βόλου καὶ Θεσσαλονίκης. ᾽Αριστοῦχος ἀπόφοιτος τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ ΑΠΘ (1959). Μεταπτυχιακὲς σπουδὲς, μὲ γαλλικὴ ὑποτροφία, στὸ Πανεπιστήμιο τοῦ Στρασβούργο. Διδάκτωρ θεολογίας καὶ φιλολογίας τοῦ Πανεπιστημίου τοῦ Στρασβούργου. Δίδαξε ἐπὶ 39 χρόνια (1962-1999) στὴ Φιλοσοφικὴ Σχολὴ τοῦ Πανεπιστημίου τοῦ Στρασβούργου βυζαντινὴ καὶ νεοελληνικὴ γλώσσα καὶ λογοτεχνία, μὲ προσωρινὲς ἀναθέσεις διδασκαλίας στὰ Πανεπιστήμια ᾽Αλγερίου, Θεσσαλονίκης, Παρισίων καὶ Μοντπελλιέ. ῾Ομότιμος καθηγητὴς τῶν Γαλλικῶν Πανεπιστημίων ἀπὸ τὸν ᾽Ιούνιο τοῦ 1999.
῾Η ἐπιστημονική του ἔρευνα στρέφεται γύρω ἀπὸ τρεῖς κυρίως ἄξονες : τὴ βυζαντινὴ καὶ μεταβυζαντινὴ γραμματεία ποὺ ἔχει σχέση μὲ τὸ ἰσλάμ· τὴ βυζαντινἠ καὶ μεταβυζαντινὴ ἐσχατολογικὴ γραμματεία· τὴ στάση τῆς ᾽Ορθοδοξίας ἔναντι τῆς Δύσης. Οἱ ἔρευνες αὐτὲς τοῦ ἐπέτρεψαν νὰ γνωρίσει καλύτερα καὶ νὰ ἐμβαθύνει περισσότερο τὰ ἰδεολογικὰ ρεύματα καὶ τὴν ἑλληνορθόδοξη σκέψη στὸ ὕστερο Βυζάντιο καὶ στοὺς χρόνους τῆς Τουρκοκρατίας. Δημοσίεψε περὶ τὰ 15 βιβλία καὶ 130 ἄρθρα ἐπιστημονικοῦ περιεχομένου γύρω ἀπὸ τὰ παραπάνω θέματα.